VUSLAT SENİN

**VUSLAT SENİN**

Aşığı(Nuh a.s.) alaya alıp boğalım dediler
Yari her türlü şerden onu emin kıldı
Senin gemin karada mı yüzecek dediler
Tufan gelip hepsinin canını aldı

Aşığı(İsa a.s.) çarmıha gerelim dediler
Yari el değmeden onu göklerine aldı
İnsan sevdiğini unutamaz dediler
Herkes aşığı Hakk, unutur sandı

Aşığı(Musa a.s.) denizde boğalım dediler
Yari denizi ona bir geçit yaptı
Aşığın yolundan bizde gideriz dediler
Kızıl deniz onların canını aldı

Aşığı(İbrahim a.s.) ateşte yakalım dediler
Yari ateşi ona gülistan etti
Bununda soyu kesilmiş dediler
Hak soy verdi hepsini nebi seçti

Aşığın üzerine pislik saçtılar
Yari dağları emrine verdi
Uhut’ta mübarek dişini kırdılar
O yine kavmimi affet derdi

O yüce aşığa bir gece Cibril indi
Rahman yeter artık bu kadar hasret dedi
Bir harika süratli Burak ata bindi
Bir anda onunla mescidi aksaya geldi

Yedi kat göğü geçtiler ordan
Her gökte bir nişan gördüler Yardan
Sidre-i Münteha’ya varınca andan
Cibril izin alıp çıktı aradan

Ey Habib bundan sonrası için
Gitmeye verilen tek izin senin
Yar senin yol senin destan senin
Kimseye nasip olmayan vuslat senin

huveydimulhuda

Şimdi Paylaş...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir