CENNETLE MÜJDELENSEM

**CENNETLE MÜJDELENSEM**

Bu kadar insan cehenneme koşarken
Cennetle müjdelensem Mutlu mu olurum
O güzel Mevla’yı bırakmış giderken
Huriyle sarayla huzur mu bulurum

Elması bırakıp çakıla koşanlar
Gülleri atıp ta dikenle coşanlar
Var bu hal ile çok mutlu olanlar
Kenarda oturup nasıl dururum

Bir din ki herkese pür nur saçıyor
Kulak verenin kör gözlerini açıyor
Cahilin yaptığı iş güneşten kaçıyor
Batağın dibinde olsa onu arar bulurum

Davası olmayana adam mı denir
Derdi dünya olan Hakka nasıl gelir
Allah korkusu gönle ayar verir
Bunu öğretmeyi nasıl unuturum

Korkutur mu kansızın kastı canıma
Kurşun değil küfür dokunur kanıma
Şu geçen zamanın her bir anına
İslâm yazmazsam kahrımdan ölürüm

Şeytanın gittiği her yere gidip
En bataklık kuytu yerlere girip
Allahın nuru ile karanlığı silip
Aydınlatmadan nasıl dururum

Kardeşimi ederim anlamaya davet
İster arkamdan konuş ister dua et
Zor gelirse bu yol ruhuna şayet
Tek başıma da ben yola koyulurum

Dünya ya İslâmî öğretmeden
Yüce Allah aşkını belletmeden
Yarin cemalini seyretmeden
Ölürsem o hayatı heba görürüm

İçinde ümmet derdi yoksa eğer
Boşa okumuşsun hoca efendi meğer
Bir gönül ki herkesi Allah için sever
O sevgiyi öğretene ben kul olurum

huveydimulhuda

Şimdi Paylaş...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir